Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET KANONSCHOT. VERZ. H. VAN BEEK, ROTTERDAM.

Mauritshuis had hij reeds vroeger naar Jan Steen gecopieerd en teruggekeerd in Den Haag, kreeg hij van een Amerikaan een opdracht om naar Rembrandt's Anatomische les van Dr. Tulp een copie te maken. Tweemaal begon hij er aan. Het exemplaar, dat nog in het Stedelijk Museum te Amsterdam bewaard wordt, is allerminst een volmaakte copie, het is veeleer een brede interpretatie van het zo zorgvuldig geschilderde stuk. Die kunst van een schilderij tot het einde toe in alle onderdelen doorwerkt uit te voeren, begeerde Breitner nog steeds machtig te worden, en tegenover Van Stolk uitte hij de verzuchting, getuigend van grondige zelfkennis: „Ik wou dat ik wat minder aanleg, „karakter, goede compositie en goed coloriet had, en wat meer van dat eene „noodige af had."

Het oude voornemen nog eens naar Drente terug te keren en er veel buiten te werken in directe aanraking met de frisheid van de natuur kon hij in 1885 ten uitvoer brengen. Hij toog er heen met zijn vriend Willem de Zwart, die in zoveel opzichten zijn smaak deelde en samen trokken zij de landwegen langs om er dezelfde boerderijen, velden en akkers te tekenen en te schilderen.

Op verschillende tentoonstellingen zond hij in deze jaren landschappen en soldatenstukken in, maar over het algemeen stond de critiek aarzelend, zo niet beslist afwijzend tegenover de verbijsterende vrijheden die deze nieuweling zich veroorloofde. „Kladderijen" en „ware kermisproducten" waren de termen waarmee zijn stukken genoemd werden en men verweet hem door overdrijving te vervallen in een afdwaling

Sluiten