Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de persoonlijkste uitdrukking van de ziel in de individueelste en meest spontane vorm. In verrukking werd de volheid beseft van het eigen leven. De indrukken van de tastbare en zichtbare wereld, onmiddellijke tekenen van het bestaan, werden opgetogen ontvangen en ogenblikkelijk weergegeven in al hun levendigheid en zuiverheid. Het was niet alleen de erkenning, maar de nadrukkelijke bevestiging van de schoonheidswaarde der Werkelijkheid.

Zeker was zulk een openlijke belijdenis van hun hartstocht, als de jongeren gaven, iets nieuws en ongehoords in het nog zo traag levende Holland van dat laatste kwart der Toe

eeuw. Maar met welke koene bazuinstoten trachtten zij de dommelenden te wekken, hoe vurig en meeslepend was de toon van hun beginselverklaringen, hoe boordevol van zelfvertrouwen en overmoed weerklonken hun stemmen! „Wij willen Holland hoog opstooten midden „hi de vaart der volken. Na Indië, na Egypte, na Griekenland, na Rome „eindelijk, na al de groote Godsgerichten onzer Germaansche beschaving, „na Dante en Milton, na de groote knieiers voor onbewuste godheid, na „de vergoders der Idee en der Waereldziel, na Goethe, Shelley en Hugo, „komen wij, de getuigen van het leven, de zieners van de realiteit, de „begeesterden van het feit, de geëxtasieerden van de gewaarwording." Aldus schrijft in 1884, nauwehjks twintig jaar oud, hij die het scherpst de theorieën van „Tachtig" formuleerde, Lodewijk van Deyssel, in een opstel met de veelbetekenende titel „Nieuw Holland" 4). Met de durf en de voortvarendheid der jeugd worden de zintuigen als opperste, als enige maatstaven erkend, worden de ervaringen, opgedaan door de

VROUWEN IN DE SNEEUW. VERZ. MR. H. E. TENKINK, AMSTERDAM.

Sluiten