Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

anecdote willen gaan schilderen moeten zij zich daarbij toch van twee dingen bewust zijn: namelijk dat zij boeiende anecdoten moeten bedenken en dat de anecdote hen niet ontslaat van hun éénigen schildersplicht: met liefde, toewijding en heilig vuur te schilderen.

82

Al jaar en dag zanikt men ons aan het hoofd, dat de kunst in het algemeen en de letterkunde m het bijzonder slechts waarde heeft voor zoover zij den tijd, waarin zij ontstond, verwerkt. Deze gebondenheid aan het heden werd tot maatstaf van de critiek verheven. Men prees een slecht boek omdat het zoo echt en volkomen van nü was en men ging achteloos aan kostelijke werkstukken voorbij, omdat ze niet actueel genoemd konden worden. Men kan het niet genoeg herhalen, dat kunst nu juist nooit actueel is en dat, wanneer een kunstenaar zich van de actualiteit meester maakt, hij deze dadelijk m het onactueele omzet. Het leven is beweeglijk, de kunst statisch. Alle menschen en verschijnselen zijn onderhevig aan begin en einde, de kunst niet. Het geroep om kunst van dezen tijd heeft dan ook nooit geleid tot iets anders dan een schijn- of bastaardkunst, even vergankelijk als de tijd, waaraan zij gekluisterd is. Wanneer echte kunst elementen aan den tijd ontleent, heft ze die oogenbhkkelijk in het tijdelooze en ontneemt er dus alle kenmerken van het tijdelijke aan. Er zijn, naar hieruit volgt, twee begrippen: kunst en actualiteit, welke nooit en op welke wijze ook met elkaar in verbinding zijn te brengen. Als men het beproeft, zijn er twee

Sluiten