Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kennelijke voorliefde voor slechtgepaarde duetten, man en vrouw die in leeftijd, lichaamsbouw en levensrhythme niet bij elkaar passen en door een stompzinnig noodlot op elkaar aangewezen zijn. De schrille situatie, daar onvermijdelijk uit voortvloeiend, teekent hij onmeedoogend en afdoende, zonder valsche schaamte of valsch medelijden en bovenal zonder lyriek.

Hij heeft in dezen trant ook schilderijen vervaardigd, welke de picturale bekoorlijkheden van zijn normale productie ten eenen male ontberen: de kleur is met opzet zoo ingetogen mogelijk gehouden. De vale grijzen en bruinen die overheerschen, geven een indruk van beduimelde verveling te midden waarvan de burgerlijke hysterie van deze maagden op mannejacht, van deze felle bokken door de odor di femina verdwaasd, des te schrijnender uitkomt. De teekemng is op het simpele af, maar steeds nauwkeurig en doeltreffend. Er schuilt een geraffineerde naïveteit in, welke m de gegeven omstandigheden zeer humoristisch werkt en ook zoo bedoeld is. De twee werken, welke Zwemmer mij toonde, waren getiteld „Adoration of Girls" en „Adoration of Men , waaruit duidelijk op te maken valt, dat we hier met een litteraire schilderkunst te doen hebben. De anecdote is van meer belang dan het spel van lijn en kleur en ook de symboliek blijft ons niet gespaard. In de Tate Galery hangt een Opstanding voor het Laatste Oordeel, een vroeger werk van Stanley Spencer, dat ons reeds zeer duidelijke aanwijzingen geeft omtrent de richting waarin de schilder zich ontwikkelen zou. Maar toen deze breede compositie ontstond, had hij

Sluiten