Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

moge de doorslag geven in aangelegenheden van lager orde, welke de regeling van de materie betreffen, zoodra het over onze persoonlijke zaken gaat, heeft die meerderheid a priori ongelijk. Wij moeten ten allen tijde en met nadruk het recht opeischen om ons koninklijk te vergissen. Wij mogen, als ons harter ons toe noopt, de uitzinnigste dwaasheden verkondigen en aanhangen, met heel ons wezen en dwars tegen allen, die, niet in staat zichzelf te dienen, ons met kracht en geweld van dienst willen zijn. Trouwens zoodra wij het enge gebied der mm of meer bewijsbare feiten verlaten, d.w.z. buiten de tafels van vermenigvuldiging, de atlas en het jaartallenboekje, bestaat er geen gelijk en dus ook geen dwaling meer. Er is geen enkele reden om de eigen fictie bij die van een willekeurigen buurman ten achter te stellen. Al wat eigen is, hoe gering en misvormd ook, is voor ons van oneindig hooger waarde, dan de gaafste en fraaiste leuze, welke ons opgedrongen wordt.

Ook al zijn wij er diep van doordrongen, dat het leven veel ingewikkelder is dan het reeds lijkt, zoo nu en dan gevoelen wij de onweerstaanbare behoefte aan een eenvoudige indeeling, welke weliswaar niet met de werkelijkheid overeenstemt, doch het voordeel biedt onzen geest een oogenblik rust te gunnen. De onontwarbaarheid van figuren en feiten in een voortdurende wisseling om ons heen, maakt ons moede en angstig, zoodat wij kinderlijk blij worden met een valsche belofte, de klassieke doode musch: een bepaling, welke zich op het eerste gezicht nogal houdbaar voordoet, of een simpel systeempje, dat zooal niet stevig dan toch vermakelijk is. Zoo ïjdel als

Sluiten