Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

omdat wij hem juist om zijn onbaatzuchtigheid en zijn hulpvaardigheid waardeerden.

Met een stille vreugde en genegenheid volgde hij als deskundige de eindexamens H.B.S. Van zijn vriendschap met dieren heeft hij op ontroerende wijze getuigenis afgelegd. Wanneer er ergens in Nederland een edelmoedig initiatief genomen werd, kon men er zeker van zijn Coenen onder de voorvechters te vinden. Kortom, wanneer er waar en hoe dan ook geholpen moest worden, was Coenen erbij en als dan later de helpers gehuldigd werden was Coenen plotseling verdwenen. Want in al zijn doen en laten erkenden wij bescheidenheid als zijn grootste deugd. Ik heb in de jaren, dat ik met hem heb omgegaan, hem nimmer iets voor zichzelf hooren eischen, ik heb hem nooit over zichzelf hooren spreken. Ook hoorde ik hem nooit op een luiden en brutalen toon praten. Het heftigste twistgesprek verliep zonder stemverheffing zijnerzijds en nooit deed hij afstand van zijn weloverwogen kiesche woordenkeus, noch van zijn vriendelijken toon. En in het dagelijksch leven heb ik dezen criticus, die om zijn felheid en scherpte gevreesd en gehaat werd, zelden anders dan met toegeeflijkheid over zijn medemenschen hooren oordeelen. Zoo ontstonden er twee Coenen's, welke niets met elkaar gemeen hadden: de Coenen dien het publiek uit de texten distilleerde en de Coenen, dien de ingewijden, zijn vrienden, kenden en beminden uit zijn daad en woord.

Mijn eerste gedicht verscheen, nog onder het beheer van W. G. van Nouhuys, in Groot Nederland; Frans Coenen daarna heeft mij altijd aangemoedigd en on-

Sluiten