Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Rudmer was behendig en leerde snel; hij beheerste zijn verbazing volkomen, hij bewonderde oude meubels, tin, koper, tapijten en porcelein, al leek het hem, dat deze mensen er te veel tijd, aandacht en geld aan verkwistten. Hij bemerkte, dat men zijn opmerkingen interessant vond, en niet alleen, omdat men ze blijkbaar van een boerenzoon niet verwachtte. Bij latere bezoeken —• ze volgden elkaar steeds sneller op •—■ speelde hij met zijn rijzige verschijning, blond haar en mooie stem de dankbaar-behaagzieke rol van den plattelandsstudent, die verrassende dingen weet te zeggen, amusant kan zijn, en zich in een goed gezelschap weet te bewegen.

Rudmer beleefde zo veel, de nieuwe avonturen waren zo veelvuldig en namen hem zozeer in beslag, dat hij al de tijd in Amsterdam kuis bleef, een beteugeling, die hem alleen maar te stade kwam, als hij in het huis der Aby's bekoorlijke en verstolen-vurige gesprekken met de jonge meisjes kon voeren, die hij er soms aantrof. Als het juiste ogenblik kwam, om in het bijzijn van deze vrouwelijke bezoeksters Egmont in een gesprek een hak te zetten •— Rudmer was vindingrijk, en zijn onthouding scherpte hem in deze momenten gevaarlijk — verzuimde hij het niet. Hij had de diepe voldoening, bewonderd te worden, niet minder bewonderd dan Egmont. Men zag, dat hij een persoonlijkheid was; en zijn aangenaam uiterlijk maakte indruk. Het stelde hem gerust en nam ook de laatste pijnlijke twijfelingen weg, die hem af en toe nog dreigden te kwellen...: had hij dit niet verzuimd, dat niet verkeerd gedaan...?

Op zijn kamer stond hij weer, vaker dan voorheen, voor de spiegel, en bekeek hij zich peinzend in het helle glas. Hij streek zich nadenkelijk tevreden door het haar. Hij had zich overtuigend gewroken. Hij hoefde niet bang meer te zijn, dat men hem om zijn lage geboorte zou verachten. En hij glimlachte tegen zichzelf, tegen al de onbekende, boerse voorvaderen, die onzichtbaar achter dat spiegelbeeld stonden: wees gerust, dit is nog maar het begin van een weg, die ik glorieus zal begaan... De jongeman in de spiegel glimlachte in eerzuchtige verstandhouding terug.

Sluiten