Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een gewende klank, en liet hij de zes letters in zwarte pannen tussen de rode op het dak der fabriek aanbrengen, zodat elk ze van ver kon lezen.

In het eind van September kon de zuivelfabriek „Frigga" gaan draaien.

Het najaar had enkele stille gele dagen, maar de hele Octobermaand zwiepte met stormig onderbroken regens over Friesland, en Herre Wiarda vond weinig tijd, om het werk van zijn zwager geregeld in ogenschouw te nemen, zoals hij zichzelf beloofd had. De barre weivlakten lagen verlaten, de boerderijen werden in de eenzaamheid vestingen, die zich over hadden geleverd aan een onzichtbaar verwoestend leger, vogelhorden gierden neer in de horizon, de dorpen scholen grauw en steenrood om de torens, en de wolken wilden de aarde raken en overstelpen. In de woudstreek zakten broodventers en neringdoenden, die de landpaden optrokken met brood en negotie tot aan de enkels in de grijze doorregende grond, en er stierven een paar armen in het werkhuis. Met November was Herre nog maar drie keer naar de Compagnie geweest. Pieter Eisinga, die zijn intrek had genomen bij een kleermaker, had hem door de fabriek geleid, en alles laten zien, zoals het reilde en zeilde, en het leek goed. De boteraanmaak was niet ongunstig, het verzakte inrijhek bestraat, en de rotte steiger vernieuwd, zodat ook de melkschuiten veilig konden landen.—•

Herre had met Pieter berekend, dat het eerste jaar weinig of geen dividend zou geven, maar er stond tegenover, dat de boter tegen een goede marktprijs van de hand ging; de beurt schippers sleepten vaten vol naar de leeuwarder mijn. Als Herre doorging met een matige afschrijving voor de machine's en de aankoop, en de melktoevoer groeide ■—• wat zeker zou gebeuren — werd de winst binnenkort grijpbaar. Pieter Eisinga nam de zaken behoorlijk waar, vond Herre; hij had den jongen blijkbaar onderschat. Maar zo vaak hij tegenover zijn zwager kwam te staan, de lijzende vermoeide stem hoorde, het schrale hoekige gezicht met de te lange ouwewijvenneus zag, de rusteloze handen volgde, dan bekroop hem toch oude

Sluiten