Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als er wissels komen voor de machine's, en de boter is niet afgeleverd, dan zit ik zo krap met de centen...

•— Dan telegrafeer je mij, zei Herre kortaf en kwaad. —• We kunnen ze niet laten wachten. De heidehippers kijken scheel op één gulden. Ze zijn hier arm, en daar moeten we rekening mee houden. De boeren gaan vóór —• wat er ook gebeurt; machine's kunnen wel wachten. •—1

•— ...En de smeerolie en de brandstof, en nieuwe onderdelen en reparatie's? Ik heb pas weer nieuwe balken in het kaaskoelhuis moeten slaan... zei de langzame temende stem, als zocht hij een reden, om tegen te kunnen spreken.

Herre liet de vlakke hand op tafel vallen, zodat de penhouders opsprongen.

—• "Wat verrekt 'tl Als er geen geld is, telegraféér jel Geld moeten ze zienl Ik waag 'r de fabriek niet an! —-

Na die laatste onenigheid had Herre weg willen lopen; maar een inval hield hem terug, en hij keerde zich naar zijn zwager;

•— Laat me de boeken zien.

Een plotseling rood schoot op in de wangen van Pieter Eisinga, en hij stond op, terwijl zijn lange, altijd klamme handen langs de kin tastten.

—• Tja... Ik heb weinig tijd gehad de laatste weken, om ze bij te werken, 't Was druk — en zo. Melklevering — er komt veel meer dan voorheen. Jong vee pas in 't land. •—•

Het stamelend en kinderachtig antwoord maakte Herre een seconde lang dol. Hij had de ander een klap in het onoprechte, dorre gezicht kunnen geven, een klap, dacht hij, met de hand vlak tegen die scherpe dunne roofvogelneus. Alaar hij balde enkel de vuist in de broekzak.

■— Boeken op tafel, zei hij opnieuw, en het bevel dreigde.

Pieter Eisinga knielde voor de kleine brandkast in de hoek, en opende de deur. Daarop schoof hij Herre de grootboeken door. Een vlucht van papieren stoof er uit, toen Herre ze opensloeg •—■ ongeboekte wissels, loonstaten, een boternotering met rekensommetjes van Pieter op de kant, een verfomfaaide

Sluiten