Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Reinou stuurde hem de eerste winter naar de dorpszangvereniging, waarvan de tengere, manke schoolmeester dirigent was. Maar Ekke verliet de verlichte schoolruimte na een paar keer voorgoed; hij kon niet zingen. Als zijn schorrige bas inzette, begonnen de boerenmeisjes voor hem elkander aan te stoten, en de mannen hoestten hun gegrinnik weg. En toen Ekke een paar maal met een rood hoofd had moeten zwijgen, omdat er te dikwijls voor hem werd afgetikt, wilde hij niet meer terug. — Aan de Zomerweg sprak men niet meer van de zangvereniging.

De Boerenoorlog was het, die met haar laatste neerslachtige inspanning den teruggetrokken Tjalling wakker had geschud; en Ekke hield op zijn wijze deze wakkerheid in stand.

Terwille van Jarig's zoon hernam Tjalling Wiarda de oude gewoonte, de Vrijdagmarkten in de stad te bezoeken; Ekke moest mee, met goed geld op zak, al wist de jongen niet, waaraan het anders uit te geven dan aan sigaren. Soms gingen ze gedrieën met paard en wagen; Reinou deed weloverwogen haar inkopen, en tegen de middag voegden ze zich bij de uitspanning weer samen. Als het regende en sneeuwde, was de trein er. In de midwinter dreven ze eenkeer onder de nachtelijke ruisende bomen van de straatweg, die ouder noch jonger schenen te worden zolang Tjalling ze kende, een paar koebeesten naar de veemarkt. Die dag liep Ekke als een reguliere koopman tussen de beschotten en hekken vol loeiend en blatend gedierte met een bamboerotting te zwiepen, die Tjalling hem had gegeven, en kreeg hij zelfs een bod op de drie enterbeesten van een koopman, die Ekke's onervarenheid poogde te overrompelen; maar Ekke wist, hoeveel hij moest vragen, en hij was trots, toen hij ze voor vijf gulden méér per stuk aan een Jellumer boer verkocht. •—•

Het maakte grote indruk op hem, toen Rudmer Wiarda in de Kerstweek van 1901 met vacantie aan de Zomerweg kwam en de stadsjuffer meebracht, waarmee hij zou trouwen. En ze hadden hem in 't geheel niet grootsig behandeld 1 — Ekke werd zekerder van zichzelf, zekerder van zijn omgeving.

Sluiten