Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK XVII.

De manier, op welke meneer Pardus zich verwijderde, was nu eens een prachtig voorbeeld van een strategischen terugtocht, een term, waarvan oorlogvoerenden zich wederrechtelijk plegen te bedienen, wanneer ze in feite voor hun vijand op den loop gaan, edoch, bij den heer Pardus was het een zeer scherp uitgedacht „reculer pour mieux sauter ?"

Echter zat er ook wel dit in, dat hij de gelegenheid zocht om zich eens even in eenzaamheid of enkel in het bezielende gezelschap van zijn echtgenoote rustig te bezinnen, wat er in het geval en deszelfs raadselen nu zooal viel uit te buiten.

Toen hij zijn kamer binnen kwam, bleek zijn echtgenoote daar echter niet aanwezig te zijn, doch, toen hij een deuntje sissend tusschen zijn tanden op het balcon trad, zag hij haar meteen aankomen op den Höhen Weg en mevrouw Pardus zag haar echtgenoot ook.

Ze hieven beiden een hand ten groet en uit dat gebaar sprak bij beiden een stemming van groote opgewektheid.

Meneer Pardus glimlachte en trad terug in de kamer.

„Die heeft ook veine gehad," sprak hij binnensmonds, dan strekte hij zich behagelijk uit op den divan, stak een sigaret op en wachtte op de komende dingen.

En die kwamen dan ook weldra in den vorm van mevrouw Pardus.

„Dag schat!" zei ze dadelijk en ze toonde de weelde van een groot deel harer valsche tanden.

„Schat ?" herhaalde hij lachend. „Dat beteekent.. . ?"

Ze kneep jolig een oog dicht.

Sluiten