Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kwam. 'k Had er al lang op geloerd. Een'koopje!"

„Hoeveel?"

„Wou je 't graag weten?"

„Neu..."

„Wist ik toch wel. Blijf jij maar werken voor de big-money, vader, ik zorg wel voor het kleine geld in 't huishouden."

Hij lachte, kneep haar in de dikke witgepoederde hals. „Schiet een beetje op, want ik heb de geeuwhonger!" sprak hij en dan trad hij door de openstaande deuren naar het balcon en stak, blijkbaar om die geeuwhonger tijdelijk te stillen, een sigaret op.

Een kwartier later zaten ze beneden in de eetzaal te ontbijten.

Meneer Pardus kwam er rond voor uit, dat van morgen het gewone ontbijt van broodjes met jam en honig hem te kinderachtig was en daarom bestelde hij een paar spiegeleieren met ham, terwijl mevrouw Pardus, ter meerdere versteviging, een ommelet met champignons bestelde.

„En nu moeten we eens praten, kind," zei meneer Pardus, toen zijn eerste honger een beetje was gestild.

„Ja, dat is goed, praat jij maar ; ik eet wel," antwoordde ze.

„Mijn laatste Anschlusz hé?"

„Die driedubbele."

„Precies. Daar heb ik op me genomen en daar zag ik dik cash in, om die Drent weg te lokken van die filmstar of die filmstar weg te lokken van hem."

„Dat komt op 't zelfde neer."

„Ten slotte. Zeker. Als die liaison, om het eens netjes uit te drukken ..

„Nou, span je maar niet in, vader, we zijn onder ons!"

„Gekheid. Ik zeg, als die liaison verbroken wordt, dan zijn we klaar. Hoe we'm dat lappen, lappen we 't 'm. Maar daar gaat het om!"

„We zijn met zijn beien."

Hij knikte.

„Heb ik ook al bedacht. Ik zou kunnen probeeren om sjans te krijgen bij die filmstar."

Sluiten