Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van Doesselaer op haar horloge kijkend en met een licht afkeurend toontje in haar stem.

„Laten we maar niet ongeduldig zijn," vermaande mevrouw Volkers. „Misschien bereikt hij juist op dit oogenblik een resultaat, waar we alle drie blij om zullen wezen. ^

„Ja, in dat geval zou het het wachten waard zijn," gaf mevrouw Paling toe.

„Hoe zou eigenlijk zijn methode van werken wezen? vroeg mevrouw van Doesselaer. „Daar kan ik me gewoon geen denkbeeld van vormen!"

„Nee," zei mevrouw Paling wat peinzend, „dat weet ik ook

niet." ii-i

„Misschien," veronderstelde mevrouw Volkers, „beschikt

hij wel over occulte krachten. In Oostersche landen gaat men

in een geval als het onze, naar een fakir met het portret van

de vrouw, die men gevaarlijk acht en dan steekt zoo'n fakir

bijvoorbeeld de giftige angel van een schorpioen door de oogen

of door het hart van zoo'n portret, met gevolg, dat zoo'n vrouw

dan blind wordt of sterft." u j »

„Hè jakkes, dat is wel een beetje een heele krasse methode, zei mevrouw van Doesselaer. „Ik hoop niet, dat Mr. Pardus tot zulke misdadige middelen zijn toevlucht zal nemen. ^ ^ „Mr. Pardus heeft trouwens niets van een Indischen Fakir,

merkte mevrouw Paling op.

„Dat ben ik met U eens," zei mevrouw van Doesselaer.

„Maar ik wou, dat hij nu maar kwam." _ ^

" 5jk geloof, dat Mr. Pardus in ieder geval een gentleman is,"

pleitte mevrouw Volkers.

„Hij heeft gelegenheid om dat nu te toonen, door de dames, die'hij uitnoodigde om op een conferentie te komen, niet te laten wachten," zei mevrouw Paling op scherpen toon. „Het

loopt naar half zes."

„Ik heb het zestien minuten over vijf," sprak mevrouw Volkers, die vond, dat ze een beetje verantwoordelijk was voor de geestelijke solvabiliteit van den door haar aangeprezen raadsman.

Sluiten