Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Mevrouw Volkers knikte instemmend.

„Maar hoe moet je je ze dan bewust worden, als je er niet over denken mag?" vroeg mevrouw Paling.

„Ze bestaan alleen maar in je onderbewustzijn," antwoordde Paps, „en dat denk je niet, dat onderga je."

„Heel juist, heel juist," viel mevrouw Volkers met een bewonderende blik naar Paps bij.

De bediende bracht op dat oogenblik een grooten bowl, in welks kristallen buik een geurige chaos van saffieren perziken en emerauden Reine Claudes zacht schommelde in een bad van goudgele Dezaley, welke doorspikkeld werd door de donkergroene blaadjes der Lieve-vrouw-bedstroo. Hij plaatste den bowl midden op tafel, zette er een schaaltje bosch-aardbeien naast en een schotel ijsbrokjes, waarop een zilveren tang glom.

Dan vertrok hij, maar keerde weldra terug met een blad tonvormige glazen en een schaal, waarop een groote bruin gebakken cake lag.

„Schön. Ich mach s wohl weiter," zei Paps en dan tot mevrouw Volkers. „Maar ik geloof wel, dat er in Holland veel te veel koeien en knotwilgen zijn om de occulte machten behoorlijk tot uiting te brengen."

„Staan knotwilgen en koeien dan de occulte machten in de weg?" vroeg mevrouw Paling

„Ze voelen zich in ieder geval veel meer thuis bij waringins en palmen," antwoordde Paps.

„De sfeer van het Oosten nadert in het algemeen veel meer de sfeer van het bovenzinnelijke, dan de sfeer van het Westen," doceerde mevrouw Volkers.

„U heeft er verstand van," zei mevrouw van Doesselaer met een eigenaardigen nadruk op dat „U", „maar er wordt in ons land anders ook heel wat getafeldanst."

„O jakkes, Granny!" riep Maud uit. „Tafeldans is zoo vreeselijk ordinair."

„Nee, tafeldans is eigenlijk alleen maar iets voor niet heelemaal gare meubelmakers," viel Paps zijn dochter bij, „ik sta

Sluiten