Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waarin het nu niet kan bederven. Hoe ouder zoo'n pepperpot is hoe lekkerder. En de menschen zijn er even trotsch op als wij op onze oude Bourgogne of oude Port. De meest bevoorrechte families worden geacht, zij, die in het bezit zijn van een pepperpot, die nog door hun grootvader is begonnen terwijl dan ook alleen bij zeer feestelijke gelegenheden iets wordt opgediend uit die schatkamer van verpeperde klieken. Maar het vleesch zelf is door die vermenging met al die scherpe dingen zoo verandert, dat je geen verschil meer kunt proeven tusschen een kalfsoester en een geurig-adelijke hazenbout. En zoo is het nu ook precies met de cocktails. Je merkt niets meer van het edele bouquet van de Fine Champagne, van het piquante geurtje van de Black & White, van de fijn-aromatische smaak van de Martini. De grove lucht van gin of anijs of een andere sterke dranksoort overstemt al die fijnere aroma's en slorpt ze op. Al die fijnere aroma's, die kleine exquise feestjes van smaak en geur kun je trouwens nooit anders dan solistisch laten optreden, want in elke combinatie gaan ze verloren! Zooals ik zei, Cocktails is degeneratie! En daarom .... Jarige!"

„Ja, Paps."

„Als er een van de dienmeisjes in je buurt komt, bestel dan eens een cocktail voor me!"

„Maar, meneer Drent!" riep een oud dametje, dat scherpaandachtig, met instemmende hoofdknikjes en met haar face a main voor de oogen naar Paps had zitten luisteren. „Maar meneer Drent, wat een inconsequentie!"

„Consequente menschen leven nooit lang, mevrouw van Wely," antwoordde Paps lachend, „en ik heb het leven nog zoo lief!"

„O, kijk eens, daar is de bruid!" riep Maud even later, toen Miep, die ongemerkt was binnengekomen, plotseling met een bouquet rozen in de hand en gekleed in een eenvoudig, maar fleurig zomerjurkje, van achter een troepje jongelui te voorschijn trad en Maud liep op Miep toe, die haar feliciteerde, de rozen overhandigde en dan dadelijk naar Paps ging.

Sluiten