Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maar een heel lief en verstandig meisje. Maar U herinnert zich zeker wel," vervolgde Maud lachend, terwijl ze zich nu speciaal tot de drie grootmoeders wendde, „dat toen op zijn jaardag Paps voor de grap aan Miep, die toen voor de reis bij ons kwam logeeren, had gezegd, dat ze zich eens ter eere van zijn jaardag moest kleeden en schminken als een echte filmster, wat ze toen heel aardig gedaan heeft ook. Maar denkt U er om, Paps wil het nooit weten als hij zooiets doet, dus laat U maar niet merken, dat U het weet. Miep wou hem nu nog even bedanken voor het huwelijkscadeau wat hij haar gestuurd heeft en . . ."

Ze zweeg plotseling, want Paps kwam juist weer terug met Miep, die een beetje scheen gehuild te hebben, maar er overigens toch heel gelukkig uitzag, zoodat geen der grootmoeders, die alle drie met staar-oogen naar het verhaal hadden zitten luisteren, nog gelegenheid kregen om een opmerking daarover te maken.

Inmiddels begonnen nu van lieverlede gasten te vertrekken, zoodat op een gegeven oogenblik alleen nog maar Paps en zijn drie schoonmoeders, Maud, Miep, de familie van Haemsteede en juffrouw Te Meetelaar aan de eeretafel bijeen zaten.

„Nu is waarempel heel Interlaken weer compleet, geloof ik," sprak Paps den kring rondziende, „behalve . . . laat eens kijken, och ja, dat is jammer, alleen mijn goede vriend Pardus ontbreekt."

„Nou, aan diens gezelschap hebben we ook allerminst behoefte," liet mevrouw Paling zich ontvallen.

„Hoe is de naam van die meneer?" vroeg Christiaan, die weer heelemaal fit was geworden.

„Pardus," antwoordde Maud.

„Mr. Reginald Pardus, Advocaat en Procureur te Amsterdam?" vroeg Christiaan verrast.

„Ja . . . hoe weet jij dat?" vroeg mevrouw van Doesselaer verbaasd en mevrouw van Haemsteede had andermaal gelegenheid, om als een trotsche moeder te lachen om het succes van haar schranderen zoon.

Sluiten