Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

2de behandelingsuur (6 weken later).

Verloop: Haar vader vertelt, dat ze sinds het vorige uur totaal veranderd is. Ze is allerliefst, ook tegen moeder en het kleine zusje, vriendelijk en opgewekt, afgezien van een enkel kibbelpartijtje met haar ouder zusje of broertje. Ze eet beter en slaapt rustig. Wel heeft ze, hoewel minder dan vroeger, nog haar enuresis. Als aangeraden wordt, haar hierom nog een paar maal terug te laten komen, maakt de vader van wege den grooten afstand bezwaren. Zoodra er echter weer klachten mochten komen, zal hij met N e I I i e terugkomen. Sindsdien zijn 6 maanden verstreken, waarin wij niets meer over N e I gehoord hebben. In dit tweede uur heeft zij niet meer kunnen spelen, aangezien de vader te laat met haar gekomen is. Wel vertelt N e 11 i e nog, dat ze moeder altijd zoo fijn mag helpen en dat het op het kleine schooltje zoo prettig is. Merkwaardig is, dat volgens den vader N e I I i e sinds het vorige uur thuis telkens vader-en-moedertje speelt met haar beeren en daarbij steeds een beer in een speelgoedkastje opsluit. Dit is dus een herhaling van het bij ons gespeelde spel. De vader verzekert, dat zij dit spel vóór het 1ste behandelingsuur nooit gespeeld heeft.

Het resultaat van dit eene behandelingsuur is dus, dank zij N e I I i e's doorzichtig, vrijwel onverhuld spel, een verdwijnen der opvoedingsmoeilijkheden en een verbeterde aanpassing aan de eischen der realiteit. Van genezing is natuurlijk ook hier geen sprake, aangezien de enuresis vrijwel onverminderd is blijven bestaan.

Dit resultaat is ongetwijfeld uitsluitend toe te schrijven aan de duiding, omdat opvoedingsmaatregelen en verblijf op de kleuterschool in den toestand geen verbetering gebracht hadden.

Haar algeheele onopvoedbaarheid en agressiviteit tegen de moeder hangen zeer waarschijnlijk samen met den Oedipuswensch, de plaats van de laatste in te nemen bij den vader, dien ze wil vertroetelen en bedillen, enz. Deze wensch komt duidelijk in haar spel uit. Ook het hebben van een klein kindje beschouwt ze blijkbaar als een benijdenswaardig voorrecht van de moeder: zoo onuitstaanbaar en ruw de echte N e I voor

Sluiten