Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vaak op den „gewonde" vallen tot deze plat is. Ten slotte danst hij er op, tot de arme „politieagent" geheel vermorzeld is. Vervolgens begint hij dit spel van voren af aan. Later zet hij de beesten weer op een rij en doet de zware auto er wild op inrijden. We duiden hem, dat deze agressiviteit tegen zijn vader bedoeld is, omdat deze hem vaak onverdiend geslagen heeft.

Huisbezoek (1 week later): Wim heeft in de afgeloopen week vrijwel geen tic vertoond. Opstaande kraagjes kan hij echter niet aan zijn hals velen. Daaraan plukt hij net zoolang, tot ze zijn hals niet meer raken. Bovendien heeft hij in de afgeloopen week een driftbui gehad, waarbij hij, in tegenstelling tot vroeger, ook mondeling zijn woede uitte. Hij had namelijk petroleum moeten halen, waarna hij op straat zou mogen spelen. Toen hij met de petroleum terugkwam, was het gaan regenen, waarom hem, in strijd met de afspraak, verboden werd naar buiten te gaan. Hierop werd hij woedend: „Ik moet wel door den regen petroleum halen voor U, maar voor mijn plezier in den regen spelen mag ik niet. Jullie pesten me hier! Ik heb geen leven hier, ik wou dat ik weg was!" W i m's verwijt was niet ongegrond en zijn moeder heeft hem dan ook kalm laten uitrazen, zonder er tegen in te gaan. De woede-uitbarsting is bij Wim iets nieuws. „Vroeger slikte hij alles in", zei de moeder.

7de behandelingsuur (3 dagen later).

Spel: De plastiline-agent wordt weer bestookt, tot er slechts een vormloos hoopje van overblijft. Daarna worden de beesten met plastilïne-kogels in het vizier genomen. Bij een treffer wordt de wensch geuit later „soldaat te paard" te worden.

8ste behandelingsuur.

Verloop: Wim heeft vrijwel geen tic vertoond en is evenmin driftig geweest.

Spel: De op een rij geplaatste beesten worden weer met plastiline „doodgegooid". Tegen het eind van het uur wordt de kleiklomp ,tot een dikke worst vervormd, aanvankelijk met een ondeugend gezicht (hij vergelijkt de „worst" namelijk met

Sluiten