Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat wanneer men op de polis had aangeteekend, dat het contract beëindigd was, het Hof tot hetzelfde resultaat gekomen was, ja, het gevolg van 's Hofs redeneering is zelfs, dat een verzekeringsmaatschappij ten eeuwigen dage aansprakelijk blijft ten opzichte van de slachtoffers van haar voormalige verzekerden. De eenige remedie hiertegen schijnt, dat de verzekeraars in den vervolge alle door hen afgegeven stukken laten registreeren, hetgeen nogal omslachtig is.

Een ander fraai voorbeeld van de vele mogelijkheden, welke er in de directe actie verscholen liggen, geeft ons een vonnis van de rechtbank van Straatsburg van 18 Maart 1937 i). Twee vrachtauto's waren tegen elkaar gereden ; de eigenaar van den eenen vrachtauto (A) spreekt den anderen eigenaar aan, om vergoeding van de door hem geleden schade; deze (B) antwoord niet op As betoogen. Deswege dagvaardt A den Heer B, die verstek laat gaan en dus veroordeeld wordt tot vergoeding van de door A gereclameerde schade. A wil thans zijn vonnis gaan executeeren, maar alvorens de executie begint, schiet het B plotseling te binnen, dat hij verzekerd is. A, zeer tevreden dat hij zijn verhaal niet behoeft te zoeken op de vermoedelijk weinige goederen van B. spreekt thans, ingevolge zijn directe actie, de verzekeringsmaatschappij aan. Deze verweert zich zoo goed zij kan (geen schade bij haar aangemeld, geen dagvaarding doorgegeven, geen gelegenheid gehad tot verweer, geen gelegenheid tot appèl, enz. enz.). Alles tevergeefs ; de derde heeft een „eigen recht op den verzekeraar, en dienovereenkomstig veroordeelt de rechtbank de verzekeringmaatschappij tot uitbetaling van de schade 2).

Men ziet, een eenvoudiger en afdoender methode van oplichting laat zich niet denken 3). Men behoeft slechts een betrouwbaar bondgenoot; een verstekvonnis laat zich eenvoudig genoeg verkrijgen ; zoowel de aanrijding, de schuld als de omvang der schade laat zich aldus vaststellen. Zoodra het vonnis in kracht van gewijsde is gegaan, spreke men den assuradeur aan, die zonder mankeeren zal hebben te betalen. Simple comme bonjour !

Resumeerende, meenen wij uit het voorafgaande de volgende conclusies te mogen trekken :

!) Gepubliceerd in Rev. Gén. 1937, blz. 747.

2) Volledigheidshalve zij vermeld, dat het Hof van Cassatie reeds eerder, in afwijking van de meeste vonnissen en arresten, besliste, dat een dergelijk verstekvonnis niet tegen den assuradeur kan worden aangevoerd; men-leze het arrest van 19 Jan. 1937, gepubliceerd in Rev. Gén. 1937, blz. 281. In hoeverre hierdoor een einde gemaakt zal worden aan den gesignaleerden misstand, zal nog moeten blijken.

3) Hiermede wil niet gezegd zijn, dat in casu de claim van A. niet reëel was, maar wel, dat bij dezen gang van zaken het niet mogelijk is, waarachtige schaden van kunstmatige „schaden" te onderscheiden.

Sluiten