Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Men vergete daarbij niet, dat nog altijd het innen der boeten, die een belangrijk deel der opgelegde straffen uitmaakten, door de procureurs geschiedde. Veroordeeling van den delinquent uit te lokken, lag dus geheel in hun lijn 23). ,,De eet état de choses a la poursuite générale des crimes, il n'y avait qu'un pas". (HéLIE, I, bladz. 303.)

Zij waren de openbare aanklagers die de delinquenten voor de „cours et sièges" brachten ter veroordeeling en bestraffing. (Schenck, bladz. 34/35.)

In de „ordonnances des rois de France" wordt slechts enkele malen op het O.M. geduid. De practijk was de wetgeving ver vooruit. Eerst in 1493 is er in een ordonnance sprake van de functie van den proc. generaal en den advocaat generaal bij het parlement.

nous voulons et ordonnons que nostre dit avocat qui plaidera la matière pour nous récite bien au long les charges, informations et confessions, et prenne conclusions pertinentes, a ce que les délinquans puissent connaitre leurs fautes et que ce soit exemple a tous autres (1493).

Bij ordonnantie van Maart 1498 werd het strafproces door Lodewijk XII hervormd, welke regeling eerst onder Frans I haar beslag kreeg. Nog later in de 16e eeuw, te weten bij ordonnantie van Augustus 1522, November 1553 en Mei 1586 werd het openbaar ministerie definitief ingesteld.

De invoering in de practijk van het O.M. werd op drieërlei wijze gestimuleerd.

1°. Door een strafvervolging te bewerkstelligen door middel van de denuntiatio. Deze immers bracht de mogelijkheid met zich om niet alleen die misdrijven aan te brengen, welke vroeger door middel van de accusatio ter kennis van den strafrechter konden worden gebracht, zooals bij betrapping op heeterdaad en notoire vergrijpen, maar ook in gevallen, waarbij het nog niet uitgemaakt was, wat de aard van het misdrijf en wie de dader was. Zooals we reeds vroeger hebben gezien, beperkte de denuntiatio zich tot het doen van aan-

ministere du Procureur du Roy, faire tout ce qui est requis & necessaire au procés. Tout ce quon entend des Gens du Roy, sont des conclusions en fin de cause. D'auantage, s'ils s'endormoient en leur deuoir, le Iuge manqueroit-il au sien? (Ibidem, livre II, lre partie, no. 26.)

23) J. D. MEYER. Instit. jud., totme II, bladz. 577.

Sluiten