Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Mosterdpleister

405-

Myxoedeem

een voetbad is 2—3 eetlepels voldoende (duur 10 4 15 minuten). De verhittende werking wordt er zeer door verhoogd. Mosterdpapjes (in de lendenen voor „spit”, bij hoofdpijn in den nek) worden het best gemaakt door 1 4 2 eetlepels mosterdmeel in

een zakdoek te wikkelen, deze daarna even in warm water te dompelen en dan op de bewuste plaats te leggen, toegedekt door een dikken handdoek. Een kwartier, hoogstens een half uur, laten liggen. Er mogen geen blaren komen.

Mosterdpleister. Mosterdpleisters worden in lauw of in warm water vochtig gemaakt

en dan op de betreffende plaats

van de huid gelegd. Evenals papjes niet langer dan 1 4 2 kwartier er op laten.

Ze worden (evenals de papjes) gebruikt om een sterken bloedaandrang naar de huid te bewerkstelligen en daardoor de pijn (of het ontstekingsproces) in het dieper gelegen weefsel te verminderen door deze ontlasting, aldus de verklaring.

Myoom. (Zie Vleeschboom).

Myxoedeem. Myxoedeem is een zeldzame ziekte die aangeboren en verworven voorkomt en berust op een tekort in het functionneeren van de schildklier. Verworven wordt de ziekte dus door het (b.v. operatief) verwijderen van een te groot deel

dezer klier. De personen zijn of worden dik, traag; de huid voelt koud aan; de haren vallen uit, groeien althans slecht; de oogspleet is klein, mede door de gezwollen oogleden; een beeld dat treffend het tegendeel is van de z.g. Basedow’sche ziekte (zie aldaar). De dikte zetelt in het onderhuidsche weefsel en berust niet op „zuchtigheid” (d. w.z. men kan er geen blijvend kuiltje in drukken), waar het overigens uiterlijk wel op lijkt. Worden kinderen met dezen toestand geboren, dan zijn ze in den dagelijkschen zin van het woord zelden „normaal”. Ifen spreekt hier van cretinisme (infantiel myxoedeem).

Van belang om te vermelden bij deze ziekte is nog, dat in dit geval de ontbrekende werking van de schildklier kan aangevuld worden door de patiënten gedroogde schildklier (van schapen meestal afkomstig) te laten innemen. Het is verwonderlijk om te zien, hoever de normale verhoudingen soms nog terug kunnen komen.Weliswaar moeten de betreffende patiënten de kliersubstantie steeds blijven innemen. Helaas is deze „substitutie”(=vervang-)therapieslechts in weinig gevallen van een tekort aan werking van een speciale klier zóó effectief als juist bij de schildklier (zie ook bij stoornissen in de interne secretie.)

Sluiten