Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn deze in zekeren zin gedeeltelijk een verheerlijking en waardeering van den oorlog, in ieder geval niets om den oorlog te beletten of uit te roeien, ofschoon de geschiedenis als zoodanig uiterst interessant, belangrijk en leerzaam blijft, maar de methode van onderwijs moest wel eenigszins veranderd worden, velerlei moest den scholieren worden verklaard, en hoofdzakelijk, dat de oorlogen de grootste geesel van de menschheid is. De vroegere oude boeken zijn waarschijnlijk ook even subjectief geschreven als de hedendaagsche. Het is zonderling, dat men tot heden nooit er aan gedacht heeft, de jongelui lessen in, noemen wij het „levenskunde" te geven. Een ieder zal er wel niets op tegen hebben, dat de jeugd deze lessen, die van de grootste waarde zijn, krijgt, ik bedoel voor later als jongens en meisjes meerderjarig in het leven treden en hun handteekening geldig wordt, want dikwijls zal ontzaglijk veel onheil worden afgewend, vooral rechtskundig en vele andere praktische noodige ophelderingen, vragen, die men weten moet. Sedert 'n tiental jaren ligt mijn manuscript daarover klaar, maar door plaatsgebrek kan ik hierover nu niet verder schrijven.

Wat nu het Recht op Leven betreft, zoo heeft dit in onze onnatuurlijk verarmde landen, al is het dan ook in een volkomen onvoldoenden vorm, reeds aan bestaansmogelijkheden gewonnen: want wat is de werkloozensteun anders! Als heden ten dage in een land vijf millioen werkloozen ondersteund worden, dan zouden het er onder normalere verhoudingen zooals vóór den oorlog en met veel vollere staatskassen misschien 50.000 zijn. Men kan dus over het recht op leven niet als over een utopie spreken. Door het nieuwsoortige dezer gedachte mag men zich hierbij niet doen verrassen. Zouden de Romeinen, Grieken en andere volken b.v. het ook niet voor een utopie hebben gehouden, als men aangedrongen had op afschaffing van de slavernij of een verandering van de moraal volgens welke men iederen slaaf volkomen ongestraft als een dier kon dooden? Zou men eenige honderden jaren geleden de gedachten aan brand- en levensverzekeringen of aan ziekenfondsen en ouderdomsverzekering niet alleen voor een utopie maar voor onzin hebben gehouden? Toen de brandverzekeringen hun werk begonnen, was een groot gedeelte van het publiek er vast

Sluiten