Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eerste plaats de rechters: want de recherlijke waardigheid is een groote eer, het stelt als voorwaarde een volkomen vertrouwen en biedt geen plaats voor argwaan. Maar de toestand van vele andere kringen, die vroeger het volste vertrouwen genoten, begint in verscheiden landen onhoudbaar te worden, omdat het zedelijk bederf door omkooperij, rechtsbreuk en meineed steeds gevaarlijker afmetingen aanneemt. En wat is de oorzaak, afgezien van het zedelijk bederf na vele oorlogen? Zeer dikwijls armoede! Wanneer gebeuren de meeste misdaden! Meestal in-den winter, als de nood het nijpendste is. De omstandigheden waarin de mensch zich bevindt, spelen derhalve 'n uiterst groote rol, en voor deze omstandigheden is hij zelf dikwijls niet verantwoordelijk. In geenl geval moet men het zedepreeken te ver drijven, want men kan moeilijk beoordeelen, wat men zelf onder diezelfde omstandigheden zou hebben gedaan. Een arm, slecht opgevoed (mensch in nood wordt eerder een misdadiger dan een rijke, dit is een oude waarheid, en daarom kan men fatsoenlijkheid dikwijls als weelde opvatten. De ware logische gevolgtrekking er van is toch maar, dat er vele onschuldigen in alle (landen in gevangenis en tuchthuis smachten, die er als het E. o. L. bestaan had, nooit gekomen zou zijn. Het Recht op Leven zal echter veel van deze afschuwelijke ivreede onrechtvaardigheid goed maken, daar het gebrek van iederen persoon is weggenomen. Alleen om deze reden moeten de ouders hun kinderen nooit verlaten, , en al loopen zij weg moeten zij nog steeds met liefde aan hun ouderlijk huis kunnen denken, waar ze steeds welkom blijven. En al eindigt hun kind op 't schavot, moet men tot het einde nog moreel helpen. Ik denk daarbij aan M., die in slecht gezelschap kwam en voor moord de doodstraf kreeg, hij ging uiterst dapper naar het schavot en zijn laatste wensch, de brieven van zijn moeder bij zich te mogen hebben, ook in het graf, werd toegestaan, en ofschoon het geenszins een verontschuldiging is, had deze arme ziel toch nog liefde in zijn hart.

Ook de hoop om vooruit te komen in het leven en zijn idealen na te streven moeten behouden blijven. De eene wil graag in de medicijnen studeeren, de andere wil timmerman of metselaar worden, de andere heeft graag een kalme staatsbetrekking de derde wil landbouwkundige, de vierde koop-

Sluiten