Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

klaren en daardoor aan de ontzettende hartstochten vrij spel geven. Het R. o. L. pakt echter alle zulke schadelijke wezens, die automatisch hun macht verliezen. Het is echter niet onmogelijk, dat vele sterke egoïsten, die over lijken kunnen gaan, ik meen, hen die volgens de resultaten te oordeelen, door hun manier van denken de meest geraffineerde wezens van de schepping zijn en verder niets als rekenmachines, alleen op hun voordeel bedacht, door het R. o. L. een meer liefderijke en zachtere opvatting krijgen, ofschoon het aan een ieder vrijstaat te doen wat hij wil, want de vrijheid blijft een van de grondslagen van het R. o. L., zoo lang men zich aan de wetten houdt.

Het algemeen houdt echter in werkelijkheid niet van oorlo gen, folteren of wreedheden. Laat de mensch bijgevolg het verkeerde gebruik van zijn denken varen, en wordt aldus de macht van den enkeling nog meer dan tot heden gebroken — in dien zin ongeveer, zooals heden noch monarchieën, noch republieken absoluut worden geregeerd en het parlement het leeuwendeel van de uitvoering der wetten heeft — dan kan geen willekeur, geen ooi*log ontstaan en onze wereld krijgt voor de eerste maal rust om haar hoogere taken te volbrengen.

Zij die meenen, dat wij door het R. o. L. nog niet rijp zijn, dat wij nog te groote barbaren zijn, dat wil zeggen nog te laag staan, zullen bij nadere overweging inzien, dat dit op een drogreden berust, en dat het er zeer weinig mede te maken heeft, op welke trap wij staan; want als onze kern werkelijk door en door slecht was, dan zou het R. o. L. toch nooit een verbetering in onzen toestand kunnen brengen, maar juist omdat wij weten, dat de menschelijke kern goed is, en zich graag, ook al uit onbewust gezond egoïsme, aan het goede aanpast, en het slechts meestal alleen door verkeerd denken noodgedwongen aanneemt, b.v. gaan millioenen mannen met afschuw in den oorlog enz. Ook toonden wij voortdurend onzen goeden wil door godsdienst, literatuur, kunst, deels door philosophie en wetten het goede te willen, maar steeds heeft de onmisbare grondpijler, namelijk het Recht op Leven ontbroken, en konden wij nooit tot blijvende verbeteringen komen, steeds moest onze goede wil automatisch weer gestoord worden en werden wij steeds weer ver-

Sluiten