Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

We kunnen dus zeggen, dat de productie geschiedt door samenwerking van natuur, arbeidskracht en kapitaalgoederen krachtens de menselijke wil.

De indeling van de goederen, die voor de productie samen- verschil tuswerken, in bovengenoemde drie groepen is geschied, met het ^oepeJvan oog op de volgende grote verschilpunten, welke tussen die drie productiegroepen bestaan. goederen.

De natuur is vanzelf aanwezig, dus wordt niet geproduceerd.

De arbeidskracht wordt geproduceerd, doordat men eet,

drinkt, slaapt, zijn krachten traint bij spel en sport. De mensen worden als het ware tot die productie aangedreven door het gevoel van honger, dorst, slaap en de lust om sport of spel te beoefenen; wanneer iemand gaat eten of slapen, doet hij dat in den regel niet „met het voorop gezette doel" om arbeidskracht te produceren en met behulp daarvan andere goederen voort te brengen, maar eenvoudig: omdat hij honger heeft of slaperig is.

Met de productie van kapitaalgoederen is het geheel anders gesteld. Een mens produceert kapitaalgoederen met het oog op toekomstige behoeften en arbeidskracht wordt, als het ware „onbewust", geproduceerd terwijl men bezig is ogenblikkelijk gevoelde behoeften te bevredigen.

Het produceren van kapitaalgoederen vordert dikwijls veel tijd. Wanneer iemand honger heeft, kan hij niet in vijf minuten een visnet vervaardigen om daarmee vissen te vangen en met behulp daarvan zijn honger te stillen. Een mens zal alleen tot de productie van kapitaalgoederen overgaan, wanneer hij in staat is zich een voorstelling te maken van toekomstige behoeften, soms maanden of jaren, voordat die behoeften zich doen gevoelen. En wanneer het kapitaalgoed eenmaal gereed is,

moet hij rekening houden met het feit, dat alle kapitaalgoederen,

hetzij na korte, hetzij na lange tijd, weer verslijten. Wanneer het kapitaalgoed versleten is, moet hij dus van te voren een nieuw exemplaar gereed hebben gemaakt, om op dezelfde wijze met zijn productie te kunnen doorgaan.

Het produceren van kapitaalgoederen en productie met behulp van kapitaalgoederen is dus slechts mogelijk, wanneer de mensen in zekere mate in de toekomst kunnen zien. Men noemt de tijdsafstand van de „vooruitziende blik", die de mensen hebben, om hun toekomstige behoeften te zien: het Economisch economisch perspectief. Het vermogen, om met toekomstige perspectlef-

Sluiten