Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de muziek stemt haar verdrietig, ze verlangde nu ergens veilig te zijn en te huilen.

Ze hebben goed bier hier, zegt Seffe en neemt een slok, 't is trouwens hier altijd gezellig.

Eindelijk staan ze weer buiten, Seffe neemt haar arm en vraagt: heb je het nu plezierig

gehad, Marianne?

Ja, Seffe, 't was fijn. Ze voelt tranen in haar oogen en denkt: was dit nu het sprookje?

Hela, Seffe, zoo gaan we verkeerd...

Nee, Marianne, we maken een ommetje, voor die eene avond geeft het niet wat later.

Hij gaat met haar de donkere lanen in van het park. Marianne's hart begint te bonzen. Ze denkt: het is mijn eerste avontuur, laat ik niet kinderachtig zijn. Ze ademt de koele nachtlucht, wat is het stil hier, Seffe.

Bij een bankje zegt hij: hier zullen we uitrusten.

Maar ik ben niet moe, Seffe, en 't wordt zoo laat.

Even maar, vind je het niet gezellig samen?

Ja, dat wel.

Kom, hij trekt haar naar zich toe en legt zijn arm over haar schouder.

Marianne?

Sluiten