Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gewonden gevoel in de borst dat alleen met juichen is te verdrijven. Maar Seffe verzet er zich tegen; hij wil zich door het vergif niet laten bedwelmen.

Een eindelooze grauwe troep trekt voorbij, de helmen zwaar op de hoofden gedrukt. Eentonig kletsen de laarzen op de keien. Seffe zou Ze 't een voor een willen vragen: wil jij je voor het vaderland kapot laten schieten? Van wie houd je meer, van je vaderland of van je meisje? Wil jij in het gifgas stikken? Wil jij anderen dooden, droomer?

Achter Seffe zegt een jongetje: moe, ikke ook soldaat...

De menschen moeten uit hun domheid worden wakker geschud, denkt Seffe, net als ik ben wakker geschud door de doodstraf. Moet je ze zien gaan, zijn dat kerels van vleesch en bloed! Ze laten alles met zich doen tot doodschieten toe, als er maar iemand is die ze commandeert.

Nee, zegt Seffe bijna hardop, ik wil niet gelooven dat ze slecht zijn, ze zijn dom.

Nog altijd staat de man met de fiets naast hem. Hij kijkt strak naar de soldaten, uit zijn heele gestalte spreekt het verzet tegen de menschonwaardige vertooning.

Ik ben niet alleen, denkt Seffe, hij is mijn

Sluiten