Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dom en afgestompt. Laat hij zich het lijden indenken van een mensch die zijn laatste nacht eenzaam doorbrengt in de donkere cel. Niemand die hem in deze uren een woord van troost brengt, alleen de duisternis en het bonzen van zijn eigen hart. Langzaam, o, zoo langzaam wordt het licht. In de verte slaat een klok vijf uur. Over een uur komen ze hem halen.

Eindelijk knarsen de sleutels in het slot van de celdeur: een geestelijke komt hem „voorbereiden". Die man heeft makkelijk praten, hém zullen ze niet slachten. Als hij weg is weer enkele folterende minuten en dan klinkt voor het laatst het knarsen van de sleutel: wilt u meekomen? Achter de bewaker staan vier pootige kerels voor het geval dat hij zich mocht verzetten. Met z'n vieren kunnen ze hem makkelijk aan. Maar wat zal hij zich nog verweren, zijn ziel is al doodgemarteld, hij is versuft van angst. Werktuiglijk loopt hij mee naar de binnenplaats...

Is het niet ontzettend te beseffen dat menschen dit elkaar kunnen aandoen? Maar niemand bekommert zich om deze enkelingen, wier lijden slechts in dat van Christus zijn weerga vindt. ♦.

Sluiten