Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

IV

Seffe had van Hasselt in vertrouwen genomen. Zoo nu en dan ging hij 's avonds naar zijn kamer om hem te vertellen hoe ver hij was opgeschoten. Van Hasselt zat 's avonds nooit bij zijn vrouw. Na het eten ging hij naar zijn kamer waar hij tot het naar bed gaan bleef zitten. Meestal had hij een boek bij zich, maar Seffe had hem er nooit een bladzij van zien omslaan. Het scheen Seffe of hij een verdriet te dragen had. Soms brak hij onder het spreken midden in een zin af en keek Seffe met angstige oogen aan alsof hij een verschrikkelijk gevaar Zag naderen.

Seffe was er van overtuigd dat hij in uiterste nood op van Hasselt kon rekenen. En hij op mij ook, zei Seffe wel eens bijna hardop wanneer van Hasselt hem aankeek alsof hij van hem alle hulp verwachtte.

Sluiten