Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waarschuw ik je vast, Seffe, de menschen zullen lachen om je boek, maar wees sterk en laat je door niemand omver gooien.

Van Hasselt zweeg. De maan, die door de wolken kwam, scheen door het raam naar binnen, een koud licht viel over de vloer en de muren. Seffe kon nu het gezicht van van Hasselt onderscheiden, hij zag de diepe vouwen om zijn mond. Hij herinnerde zich dat hij van Hasselt de laatste weken dikwijls had zien zitten met de handen voor zijn oogen alsof hij zware zorgen had en was het niet vreemd dat hij hier kwam, midden in de nacht? Seffe betrapte zich op de gedachte dat hij nu voor het eerst door zijn boek een mensch had ontroerd.

Ik had eigenlijk gehoopt dat de menschen door mijn boek tot nadenken zouden komen, al weet ik wel dat er altijd zijn die lachen om alle goede dingen. Gelooft u niet dat velen zullen inzien dat zij voor de dood van Hanz en Louise mede-verantwoordelijk zijn?

Je zult het erg moeilijk hebben, Seffe. Je vergeet nu al de onwil van de menschen om anderen gelijk te geven. Geloof me, er is niemand die je eenig succes gunt, juist omdat ze weten dat jij het bij het rechte eind hebt.

Sluiten