Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Thuis vond hij mevrouw van Hasselt die nijdig de meid commandeerde en Eva die liefst niet met dat lui varken in één kamer zat: wat ik je zeg, moeder, Seffe is er voor de helft schuld aan met z'n sentimenteel gezanik over de doodstraf, hij heeft vader er gek mee gemaakt, wat zat hij daar altijd op zijn kamer...

Ja, Eva, die jongen moet hier weg, maar weet jij een ander? Het geld kunnen we niet missen en nu zéker niet.

Seffe sprak weinig tegen hen. Hij luisterde nauwkeurig naar de telefoongesprekken van mevrouw van Hasselt met de dokter. Hij hoorde dat het nog lang zou duren voor van Hasselt bezoek mocht hebben, maar hoe het nu precies met hem was kwam hij niet te weten. Wanneer hij er naar vroeg antwoordde ze hem kort, enkele woorden maar, en dikwijls had hij het gevoel dat het niet klopte met hetgeen hij had afgeluisterd.

Seffe bleef zooveel mogelijk uit huis, hij had nu nog gelegenheid om uit te rusten. Zoodra zijn maandgeld er was lag er veel werk voor de boeg, hij begon er zich op te verheugen. Hij vond zelfs dat hij nu zijn dagen verspilde. Van Hasselt had wel gelijk dat hij na eenige tijd van rust weer plezier in zijn werk zou krijgen.

Sluiten