Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stoel, de kwelling van de eenzame laatste nacht bleef gelijk. In het donker zag hij de oogen van Hanz en Louise, die hem aanzagen: vergeet ons niet. Vergeet ons niet om de velen na ons.

Wij zijn een verloren zaak, Seffe. We hadden de wereld tot een paradijs kunnen maken, maar we maakten haar tot een hel omdat we elkaar niet lief hadden. Omdat we alleen ons zelve lief hebben. Noch jij noch ik kan daar wat aan verbeteren. Uit onze slappe oorlogsgeneratie komen geen groote mannen voort. Probeer van je leven te maken wat je kan, Seffe, en houd in deze zwijnestal je handen zoo schoon mogelijk. Verzacht alleen leed dat je nachtrust verstoort en dan nog alleen als je er absoluut geen gevaar mee loopt. Bemoei je alleen met wie je noodig hebt. Houd je ellebogen vooruit om opzij te stompen wie je in de weg komt. En als je een meisje hebt, probéér haar dan lief te hebben, maar verwacht van haar niet meer dan je van de eerste de beste zoudt verwachten. Laat eer en geweten in de steek als je jezelf er mee redden kunt, de anderen doen het ook. Als je oorlog ruikt, maak dat je weg komt - mét je meisje - en doe niet mee aan die dwaasheid...

Ik vind het een laffe houding, Dirk. Juist jij

Sluiten