Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hopen: én dit én het boek... zooveel geluk was voor hem, Seffe, niet weggelegd. En hij wist op 't oogenblik niet wat hem het dierbaarst was, ja, om te schamen is 't... Hij liep de stad in en stond voor honderd winkels, voor Marianne was niets mooi genoeg. Zijn beenen zwikten van moeheid toen hij eindelijk met de Vluchtige Begroetingen een winkel uitstapte.

Onder het middageten is mevrouw van Hasselt een en al vriendelijkheid. De kwaadste maanden komen nog, maar 't is nu ook al guur, hier Sefïe, neem nog wat. Eva lacht tegen haar bord en begint onder de soep opeens te fluiten. Mag niet, zegt Dolf. Seffe's gedachten warrelen dooreen, hij is haast te moe om te eten, hij heeft een plan met Marianne's cadeau voor straks: dit nieuwe zal hij zelf houden, zijn eigen Vluchtige Begroetingen gaan in 't winkelpapier en zoo heeft Marianne iets dat vanaf de boekenplank een deel van zijn leven heeft gezien, een boek met historie en niet zoomaar koudweg uit de winkel. Hij piekert aan een brief die hij er in zal leggen en die hij vanavond in bed zal schrijven. Hij verheugt zich er op: schrijven is bijna praten, wat zal hij Marianne zeggen? Of het je gesmaakt heeft,

Sluiten