Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet graag dat wij het beter doen, gij vechtjassen, rassenhaters, beulen. Maar hij die faalt op weg naar het goede kan rustig sterven.

Kunt gij dat?

Oude leelijke de Kra, je decoraties hebben je zoet gehouden, dommerd, neem ze vooral mee in je kist, dan lig je niet zoo alleen. Seffe voelde medelijden met die oude man, die zoo blind door de wereld was gegaan en in zijn domheid dacht een goed mensch te wezen. Ach, jéjé, Zondags werden zijn decoraties in de salon op de schoorsteen uitgestald. Ook een bofferd, hij heeft er niet eens voor hoeven te vechten. Op zoo iemand kun je niet boos zijn!

Seffe besloot van nu af aan niet meer met ouderen te debatteeren. Het heeft immers geen zin: zij zijn een geslacht dat afgedaan heeft, dat de teugels al laat vieren. Tot de jongeren moest hij zich richten, tot hen die hun plaatsen gaan innemen. De nederlaag bij Tine had hem geleerd dat wie het hardste schreeuwt gelijk heeft. Hard schreeuwen overstemt het goede dat immers nooit luidruchtig is. - Maar zijn boek, zijn boek, dat waren letters die daar zwijgend stonden, onverbiddelijk zijn waarheid getuigende, telkens weer voor wie het opensloeg.

Sluiten