Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Landman zweeg, hij had iets onuitsprekelijk verdrietigs in zijn gezicht. Ik ben te laat gekomen, dacht Seffe en had een vaag schuldgevoel tegenover Landman. Hij kan mijn vriend niet meer zijn, hij is teleurgesteld, hij gelóóft niet meer. Hij laat de teugels los, wat altijd beter is dan ze in handen te houden als je al op krukken loopt, maar hij is niet minder eenzaam dan ik.

Maar als er eens een jongere opstond die hen wees op het bedrog en hen vrij maakte door inzicht? Tot nu toe zijn de leiders steeds ouderen geweest, menschen boven de vijfendertig, wier invloed voor een groot deel in het ouder-zijn lag, ik geloof dat het wachten is op de leider die zijn invloed ontleent aan de waarheid die hij verkondigt...

Meneer Verburg, de mensch heeft zijn vooroordeelen té lief om de waarheid te willen. U schat de menschen te hoog, voor velen zijn vooroordeelen de basis waarop zij leven. Wanneer u hun die vooroordeelen zoudt ontnemen dan voelen zij zich alles ontvallen omdat zij niet gewend zijn zonder vooroordeelen, dat is: vrij, te leven... Geeft u eens aan een militairist een boekje waarin het misdadige van het militairisme wordt aangetoond. In de meeste

Sluiten