Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Seffe, en hard je naam geroepen... maar dat geeft allemaal niets.

De keer dat je hier was en je ruzie met de Kra had wilde ik je niet voor 't boek bedanken, die oudjes hebben er niet mee noodig. Ik was trouwens altijd al van plan om je te schrijven, maar ik had zoo graag gezien dat jij het eerste was, vind je 't erg kinderachtig?

Van de Vluchtige Begroetingen heb ik genoten. Ik lees er nog iedere dag in, telkens als ik het uit heb begin ik overnieuw. 's Avonds neem ik het mee naar bed. 't Ligt tusschen mijn dekens omdat het van jou is.

Maar uit het andere boek, jouw eigen boek, Seffe, heb ik jezélf leeren kennen. Als ik het 's avonds las zat je naast me en hoorde ik je stem. Ik hield je hand vast en je oogen zag ik heusch, heusch... Ik zag je voor me zooals je daar stond toen je de Kra de waarheid zei: rechtop als een held, je was zoo kalm en je oogen zoo helder, die zagen al naar een betere wereld... alles in jou is liefde, Seffe. O, ik houd zoo van je, ik houd zoo onuitsprekelijk veel van je! Je boek heeft mijn

Sluiten