Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

V

'f politicus zonder Partij is tegelijk Ter Braaks meest persoonlijke en minst J. volledige boek. De lijn van het autobiografisch denken, die zich reeds aangekondigd had in het voorwoord van Afscheid van Domineesland en in het Démasqué in het fragment over Gras, beheerscht thans hetgeheele geschrift. Het is teekenend én voor zijn essayistennatuur en voor een soort valsche schaamte dat hij juist waar hij zeer concreet en tot in de uiterste intimiteit persoonlijk kon zijn, den tusschenweg kiest van het autobiografisch essay, dat de concrete bekentenis van zijn naaktheid ontdoet en het persoonlijke veralgemeent door het — vreemd, in een boek dat de vervalschende werking van den geest attaqueert — te vergeestelijken. De erkenning trouwens, hoeveel moeite het hem heeft gekost „ik"*) te schrijven inplaats van „wij" of „men", verraadt op dit stuk reeds genoeg. „Ik" — dat beteekent, bij alle onvoltooidheid die het woord suggereert en die er het meest persoonlijke avontuur van bevat, de volle lichamelijke inzet van den man die vertelt

1) Ook dit „ik" vindt men voor het eerst in het voorwoord van Afscheid van Domineesland.

Sluiten