Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

welke betrekking heeft op de opening van den eersten spoorweg in Zuid-Limburg, nl. de lijn Maastricht-Aken. De opening van dezen spoorweg had op 20 October 1853 plaats en na de daarbij gemaakte feestelijke rit naar Aken en terug, werd een boottocht naar Slavante gemaakt, waarbij ook de onderaardsche gangen door het feestgezelschap werden bezocht. Merkwaardig is de overigens primitieve feekening om de erop afgebeelde locomotief, naar het model uit die dagen, welke ons thans tamelijk voorwereldlijk aandoet en hier, te midden van echte voorwereldlijke overblijfselen, wel goed op haar plaats is!

Zooals bij de beschrijving van het stelsel Zonneberg reeds is gezegd, wordt de noordgrens van het stelsel Slavante gevormd door een aantal afscheidingsmuren, waartegen zich aan de zuidzijde het cementstof reeds tot aanzienlijke hoogte heeft opgehoopt. Aan de westzijde is er geen enkele uitgang en naar het zuiden zijn alle gangen, welke vroeger een directe verbinding met het tot over de grens loopende zuidelijke gangenstelsel vormden, reeds door het graven van de groote groeve voor de cementfabriek verdwenen. Achter de fabriek kan men nog door een enkele opening naar binnen komen en verder gapen in de groeve, ongeveer halverwege de ruw afgestorte mergelwand, nog de daarin liggende gangprofielen als onbereikbare ingangen. Het stelsel breidt zich naar de westzijde, dus achter de groeve uit, maar geeft daar geen aansluiting meer aan de zuidelijke gangen. Toch is er hier tusschen de beide stelsels nog één enkele, haast onvindbare verbinding, het zgn. smokkelgat. Heel hoog tegen het plafond ziet men ergens, in een der meest afgelegen hooge gangen, in een der hoeken een gat van ongeveer een halve meter hoogte. Evenals bij het Padvindersgat in het noordelijke stelsel, hebben we hier weer een trechter, welke iedereen, die vanaf het zuiden naar het noorden, of omgekeerd, wil doordringen, passeeren moet, een doortocht, welke alleen door middel van acrobatische toeren mogelijk is! Ook dit gat is meermalen versperd geweest, maar het hardste beton moet het afleggen tegen de vindingrijkheid van smokkelaars en bergloopers, die altijd weer kans zien om een opening vrij te krijgen.

Hier, waar we ons al iets zuidelijker bevinden dan het oudste gedeelte van dit stelsel vlak achter Slavante, zijn de gangen iets onregelmatiger en hier is nog geen cementstof doorgedrongen, zoodat de zeer bijzondere eigenaardigheden, welke alle gangen van dit stelsel kenmerken en welke zij vrijwel gemeen hebben met die

Sluiten