Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

grafkelder, welke bij het kasteel heeft behoord en met eigenaardige gevoelens aanschouwen we eenige oogenblikken zwijgend de weinige resten van deze vroegere laatste rustplaatsen. Nog uit betrekkelijk jongen tijd dateerend, uit het begin der negentiende eeuw, is er toch niet veel van over; men verneemt er ook niet meer van, dan dat de enkele graven, die zich hier bevonden hebben in nissen, welke in den mergelwand waren uitgehouwen, in den grooten oorlog door ^ de Duitsche soldaten geschonden zijn. Een enkele slordig ernaast liggende sluitsteen draagt nog een opschrift en in een der nissen liggen nog enkele beenderen.

Het zoo schitterend gelegen kasteel Caestert, dat ook zelf aan beide zijden nog een mooien indruk maakt, hoewel het niet van ouden stijl is, wat men in den regel van een kasteel verlangt, heeft toch betere tijden gekend. Men ziet dit dadelijk aan het park in de directe nabijheid van het huis, dat alleen reeds door zijn bijzondere boomsoorten te denken geeft over den weelderigen en goed verzorgden staat, welke er vroeger geheerscht moet hebben. Thans is het huis door een tweetal families bewoond en aan tuin en park wordt practisch niets meer gedaan.

Wij kunnen onze ondergrondsche wandeling niet verder naar het zuiden uitstrekken, alleen onder het gebouw zelf vindt men nog enkele gangen, waarin verschillende gemetselde kolommen zijn opgetrokken, die deel uitmaken van de fundeeringen van het kasteel.

Toch zijn dit niet de zuidelijkste gangen, die de St. Pietersberg bezit. Iets verder zuidwaarts, te midden van het zich daar verder uitstrekkende bosch bevinden zich nog verschillende ingangen Voor zoover deze thans nog bereikbaar zijn, want een sedert enkele jaren in bedrijf zijnde mergelexploitatie heeft zich al leelijk dwars door het mooiste gedeelte van het bosch heengevreten, dienen we ook deze gangen nog nader in oogenschouw te nemen. Ze hebben een geheel ander uiterlijk dan de ingangen, welke we ten noorden van de Caestert hehben gezien, doordat hier de rotswand zich hoog naar voren schuift, zoodat de ingangen direct het volle profiel van de hooge gangen hebben. Dit geeft temidden van de groene omlijsting een bijzonder mooi effect, vooral wanneer rondom een vooruitspringende kolom een soort dubbele ingang is ontstaan.

Deze gangen hebben nog een zekere klassieke waarde, omdat deze het zijn, waaraan de goede bergkenner Bory de St. Vincent in het begin van de vorige eeuw zoozeer zijn aandacht geschonken heeft. Ze geven dan ook wel eenigszins den indruk, alsof

Sluiten