Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn streng, groot gelaat, terwijl hij keek naar de mannen die rondom hem stonden.

Hij stond recht.

Toen zeide een klein boertje.

— Het best was dat uw vrouw den rentmeester ging opzoeken.

Zonder een woord gaf de soldaat Johan hem een klap op zijn kinnebakkes dat het dreunde, en stapte buiten.

Vóór de hut stond Grete te wachten. Hij zag haar van ver, in de zon, hoog en sterk. Die klap had hem goed gedaan.

— Gij zijt de vrouw van een soldaat, zei hij, toen hij bij haarwas. Zij glimlachte,maar begreep hem niet.

Hij legde zijn hand op haar schouders; zoo bestaat er maar ééne, dacht hij.

— Ik moet naar Gent, bij de dochter van den hertog.

Het was niet ver; het was een groote stad en daar woonde de dochter Maria die met een aartshertog van Oostenrijk was getrouwd. Was hij geen soldaat geweest van hertog Karei?

— Ik zal wachten, zei ze.

Zij riep den hond die naast haar kwam staan.

— Liggen, zei de soldaat Johan.

Sluiten