Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en ginder ver, zoo ver dat ge het van hier niet kunt zien, ligt het stuk wei voor mijn koe en de geit.

Zij bleven staan en keken over de weiden die in eenzame, glanzende schoonheid naar de rivier toe daalden, en het vee dat stil en eenzaam in het groen stond.

Zij gingen de zachte glooiing op, door zand, zon en schaduw.

— Hier is het klooster, zei de soldaat Johan.

De wever keek onverschillig naar de zwarte poort.

Toen sprak de soldaat Johan:

— De abt is heer over het land en de menschen, gij moet bij hem gaan.

De vrouw van den wever keek op als een bange hond en zei:

— Waartoe dient het. Wat kunnen arme menschen als wij zeggen aan een heer.

De soldaat Johan keek naar de hoogte waar tusschen heide en meersch zijn hut wachtte en zei toen:

— Dan ga ik met u mee. Want hoezeer ik naar huis verlang, toch kan ik u niet hulpeloos laten staan.

En dan stonden ze voor den abt.

Niemand van hen begreep wat ze daar

Sluiten