Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

SJEOOL EN DE VERTALING „HADES"

sjeool" een hardere uitdrukking is dan „overlijden", „sterven", „tot zijn verwanten verzameld worden" etc.

Bij sjeool denkt de Israëliet aan den dood, het graf, de doodsmacht, de doodssfeer, de doodenwereld, zooals die naar Gods oordeel als straf over de menschheid gekomen is.

Daarom danken de geloovigen, wanneer God hen uit de doodsmacht en het doodsgevaar verloste en hen niet „in het midden hunner jaren" wegnam, dat Jahwe hen van de sjeool verloste.

Daarom is de sjeool ook de plaats van alle goddeloozen, want de sjeool ziet ook op de doodsmacht in geestelijken zin, waaruit te verklaren is, dat de sjeool is in het huis van de ontuchtige vrouw.

Sjeool en de vertaling „Hades".

Men heeft er op gewezen, dat het van groote beteekenis is, dat de Septuaginta,, de vertaling van het O. T. in het Grieksch, het woord sjeool heeft weergegeven door „hades".

Nu is het ongetwijfeld juist, dat de Septuaginta zeer vaak deze vertaling heeft. Maar wil dat zeggen, dat de Joodsche geleerden, die deze overzetting tot stand brachten, daarmee wilden uitspreken, dat het woord sjeool gelijk was aan het woord voor den Griekschen Hades?

De Septuaginta stond voor de zware taak de openbaring, die God in het Hebreeuwsch aan de Israëlieten gegeven had, over te zetten in een taal, waarin die specifiek-Israëlietische begrippen uit den aard der zaak niet voorkwamen.

Zoo hebben zij aan verschillende Grieksche woorden, die zij uit het profane Grieksch kenden, een bijzondere beteekenis moeten geven.

Een beteekenis, die deze woorden alleen in de openbaring, zooals die in het O. T. was gegeven, voorkwam.

Dat werk is van het hoogste belang geweest met het oog op het

Sluiten