Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een zuidelijken gloed in het rood van Stance' japon, dat afstraalt op haar meestal bleeke wangen. Of is het een donker en zuidelijk bloed dat sneller te stroomen begint, dat warmt van binnen uit en je verlangen doet je loom en wellustig uit te strekken als een poes in de zon ? Ze weet niet.... Stance. Het is als een vreemd, donker, warm en gonzend lied, dat in haar zingt. Is het zon? .... is het warmte? .... is het rood? .... Ze glimlacht en zou tegelijk willen schreien.

Beweeglijk is Jetje en welig en blank. Haar groene jurk is in dit zonlicht bijna uitdagend. Haar voeten in de strakke laarsjes staan geen oogenblik stil en haar oogen wenden, plotseling en fel, van de eene naar de andere zijde, als vogels in hun vlucht of schaatsenrijders. Bijna zou je denken, dat dit vlugge, felle, plotse wenden van de oogen in begeerigheid om te zien, wat aan de andere zijde is, hoorbaar moest zijn, schril als de kras van een schaats op hard ijs.

Stance ziet hetzelfde vlugge, flitsende wenden in de oude, scherpe, zwarte oogjes van Oma. Om alles te zien en alles te weten .... en zie je dit en zie je dat? .... en kijk deze japon en kijk die .... en stel je voor, dat was die .... en, wist je, dat hij ook in de stad was? Ze zeggen .... en, nou wie het breed heeft, laat het breed hangen. Ik herinner me, dat hun grootvader met een kruiwagen ....

En met verwondering denkt ze, dat dit alles voor Oma en Jetje het wezenlijke is ... . dat hun verlangen

Sluiten