Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

denken aan een salondichter of modedominee dan aan een rechtsgeleerde. Deze weekheid, dit vertoon van gevoel was trouwens niet anders dan Mr. Berkhofs wapenrusting in den strijd om het succes en vooral om de populariteit. Hij vocht daarvoor met de doeltreffende wapenen van een jongensachtig openhartigen oogopslag, een weeke stem, die vloeiend en vleiend gevoelige woorden sprak, een schijnbare vertrouwelijkheid en camaraderie met jan en alleman, van het dienstmeisje van zijn hospita af tot den president der rechtbank toe, van welken eenigszins barschen ouden heer hij vanzelfsprekend scheen aan te nemen, dat hij hem .... Gerard Berkhof. . . . een vaderlijke vriend zou zijn.

De oorsprong van dit onmatig verlangen naar erkenning en tegelijk de motor, die het gaande hield, was de haat, dien de jonge Gerard Berkhof had gevoeld voor zijn vader. Fel en machteloos had hij zijn vader gehaat. Hij had hem niet kunnen vergeven, dat hij, ondanks zijn niet te loochenen capaciteiten, een onaanzienlijk plattelandsdominee was gebleven, daarmee hem . . . . Gerard .... als het ware opzettelijk in de schaduw houdende. Wanneer hij nog obscuur en nederig geweest was, zou dit geen ander reflexgevoel dan goedmoedige minachting gewekt hebben; de laatdunkende hooghartigheid evenwel, waarmee hij het bestond obscuur te zijn, wekte haat.

Het wereldsch succes dat de zoon zoo vlot te behalen wist, zijn populariteit — eerst op school en daarna als

Sluiten