Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

student — de vlotheid, waarmee hij zijn examens deed in weerwil van de intensiteit, waarmee hij boemelde, het had den vader niet in het minst kunnen imponeeren. Hij, de brillante zoon, had zich naast den mislukten vader toch altijd den charlatan gevoeld. Hoe had hem zijn vaders ironisch lachje gewond ! Niets had dit goed kunnen maken .... niet de verteederde bewondering van zijn moeder .... niet het welwillend respect, waarmee de geheele wereld den vlotten student tegemoet scheen te komen. Nog altijd schrijnde de wond.

Hij was rechten gaan studeeren, omdat zijn practische zin hem zei, dat hij met zijn capaciteiten als jurist de beste toekomst zou hebben. Hij zag zich beurtelings als beroemd advocaat, als politicus, als minister zelfs wel in verre verten. De ministersportefeuille was als eerste-jaarsstudent en ook nog wel later en ook nu nog wel zijn blauwe horizon. De verleiding theologie als studievak te kiezen, alleen om een geslaagd dominee te kunnen zijn naast zijn vader, den mislukten, en met een uiteindelijk „Zie je wel, dat ik meer ben dan jij" den trotsche te vernederen, had hij weerstaan.

Met al zijn oppervlakkige knapheid en handigheid had Gerard Berkhof nooit kunnen inzien, dat het juist zijn succes was .... juist zijn wonderbaarlijke handigheid om de groote „men" in het gevlei te komen, die den vader afstootten.

Nu was de vader al jaren dood. Hij had de hatelijkheid gehad te sterven juist voor de zoon hem een ge-

Sluiten