Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gestadig groeiende wezen. Wanneer hij niet op een of andere manier van zijn aanwezigheid doet blijken, vergeet ze dikwijls dat hij bestaat. Deze wereld waarvan de baby het centrum schijnt te zijn .... deze nabije, aldagelijksche wereld .... ze ligt nog tusschen haar en den droom als een moeilijk begaanbaar laagland, dat, als de lage weiden langs de rivier op zomeravonden, in spookwitte nevelen dreigt te verzinken.

Het duurt vrij lang voor ze door dezen nevel heen de verandering speurt in haar man. Het is niet zoo zeer de nachtelijke als wel de dagelijksche Mr. Berkhof, die veranderd is.

Er komt een dag, waarop het tot haar doordringt hoe weinig er rest van de uitgezochte, zijzachte beleefdheid, waarmee hij haar geruimen tijd heeft omringd. Hij spreekt haar niet meer toe als een hooggeplaatst, als een uitverkoren wezen, maar als eene, die te kort is geschoten.

Ze heeft zich nimmer bemoeid in de onderneming van dit huwelijk zijn kant te zien. Volkomen onscrupuleus heeft ze hem geaccepteerd, omdat dit voor het moment den weg der minste weerstand was voor haar. Ze kan niet anders dan onscrupuleus zijn in haar verkeer met menschen.... onscrupuleus maar hoffelijk.... zoolang ze voor haar in nevelen rondwaren .... geen levende wezens maar verschijningen en al te vaak hindernissen. Ze heeft al haar aandacht noodig voor het

Sluiten