Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vreemde wezens zich tegenover elkaar bevinden. Ze staren elkaar aan, zooals het eene vreemde dier kan staren naar het andere vreemde dier, verschrokken .... beangst. Ik... . Stance Marens. Ze staan tegenover elkaar. Wat is dit dan .... ik? Wat is dan dat.... Stance Marens? Twee afgronden van vreemdheid .... vreemdheid zoo absoluut, dat ze niet langer dan een flits van een seconde gepeild kan worden. Stance Marens? Ik?

Dan is het al, of ergens een laatste looze bodem wegvalt. Iets als een zuiging voel je en dan een wervelende, suizende val in de oneindigheid van een grondeloos al. Stance Marens .... ik... . twee duisterheden, die zich over elkaar hebben gestort.... in elkaar vast hebben gekrampt als dieren, die vechten uit doodelijken angst. Niets meer dan het vallen in zwart.... suizend .... snel.

En dan toch weer de kamer, zooals die altijd was. Het nachtlichtje, dat even sputterend brandt, alsof het niet op had gehouden voort te vertellen aan een lang en slaapwekkend eentonig verhaal.

Het meest verwonderlijke, dat je levend bent en niet dood, zooals je behoorde te zijn na zoo'n val.

Levend ja .... en ontredderd en verward en beklemd. Je zou het uit willen snikken om deze al te groote verschrikkingen, die op het onverwachtst opdoemen .... je weet niet van waar. Huilen kan in geen geval. Het zou Gerard wakker kunnen maken en het is in ieder geval

Sluiten