Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK n.

Is dit nog sneeuwen? Nauwelijks is er meer de gebrokenheid van vlokken. Eén witte vlok .... één wereldgroote witte vlok .... een witte wolk .... een witte hemel .... die over haar heen valt en haar meeneemt. Maar ze valt niet. Of er komt geen eind aan den val. Dit gaat al maar door. Dagen .... jaren .... eeuwigheden lang is ze opgenomen in deze beweging, die even goed vallen als stijgen kan zijn.

Dan is er toch weer om haar heen de wemeling van de vlokken. Wordt het ijler? Nee, het wordt weer dichter. Het maakt zoo duizelig.

Even is ze zich klagelijk een groote moeheid bewust. Ze zou iets af willen duwen. Het maakt zoo duizelig. Ze kan niet.

Nu komt het weer. Nu valt het weer over haar heen. Wit is zwart.... zwart is wit. Wit verliest zich in zwart. Zwart stort over wit. Je kunt dat niet bijhouden. Het gaat te snel. Zwart.... wit, zwart.... wit, zwartwit, zwartwit, zwartwit.... Dit is afschuwelijk.

En op eenmaal is ze er dan uit. Sneeuwen weer.... niet eens zoo dicht.... een ijle duizel. Woorden beginnen voorbij te flitsen, waarvan ze enkel nog de klank, niet de beteekenis grijpen kan.

Sluiten