Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

trokken door het geneurie van een hooge stem. Het plaveisel was hier omgewoeld, onderste boven gegooid, de steenen lagen verbrijzeld, en onder ons zag ik ijzeren holen en gangen. Wij kwamen voor een ruimte vol blokken van bazalt, ik denk dat het een vesting of een kantoor was geweest. Stel je mijn verbazing voor toen ik op een steenhoop geklommen was en zag dat de grond over die heele ruimte bezaaid lag met blokjes goud en witte beenderen. Wat is dat? vroeg ik. Die heer antwoordde: Ik heb eens gehoord dat het bijna al het goud is van de wereld en die beenderen zullen wel van menschen geweest zijn. Toen hoorde ik die stem weer en ik zag dat het niet een kind was dat zong, maar een kleine grijze vrouw met een zwart gezicht. Zij zat op een hoop gruis en scherven te spelen, zij trachtte van blokjes goud en beenderen een torentje te bouwen en nu en dan zong zij met dat hooge stemmetje: Moeder van genaden! Wat is dat? vroeg ik weer en ik kreeg ten antwoord: Wij hebben niets anders te doen dan tijdverdrijf.

Hij bracht mij verder, maar de wandeling vermoeide mijn hoofd door de woeste verlatenheid die ik overal zag, niets dan tempels en paleizen

Sluiten