Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een wals de kanselier een kreet slaakte en op den vloer zeeg. Een flauwte, riep men.

Hier bleek dat de zachtmoedigheid van den wreker nog niet verdrongen was. Natuurlijk was hij ongemerkt binnen gekomen, natuurlijk droeg hij het pistool zoo verborgen dat geen speurder het had ontdekt. Hij hield het in de hand, den trekker al over, toen hij een kind zag staan dat in zijn onschuld lachte tegen den kanselier. Als ik schiet, dacht hij, geef ik dat kind een schrik. Hij keek den duivel alleen maar aan en die viel neer van den angst. Natuurlijk was de jonge man niet te vinden toen er naar hem gezocht werd.

De kanselier beval spoedig een trein te bestellen omdat zijn aanwezigheid in een andere hoofdstad dringend noodig was en het baatte niet of zijn bewakers een arts heten komen, of die arts verklaarde dat het hachelijk voor hem zou zijn een reis te ondernemen, de belangen van den staat, zeide hij, riepen hem. De trein vertrok nog voor den dageraad en de wreker reisde mee. Niemand zag hem, maar de kanselier wist het.

Bij zijn aankomst, toen hij zwak uitstapte en door hooggeplaatsten begroet werd, herkende

Sluiten